De groene Vallei van de Fenouillèdes:

De verbinding tussen de Middellandse zee en de Atlantische zee

Deze vallei, land van witte kalksteen en rode wijngaarden, waar de Agly-rivier een blinkend zilveren lint vormt tussen groen heideland, misterieuse wouden van naaldbomen, sparren en beuken, kurkeiken en waar wijngaarden, weideland en diepe ravijnen zich telkens afwisselen en de witte rotsen eindelijk plaats geven aan de harde granietsteen.
De Fenouillèdes strekt zich uit in het noorden door de "Pic de Bugarach" tot aan het dorp van Sournia, is een van het rijkste grondgebied voor wilde orchideën die u kunt bewonderen of fotografieren.
De spectaculaire "orchisapifera" (l'orchis abeille) of de modeste "gymnadenia conopsea" tot de meest spectaculaire en wondermooie "néottia nidus avis", zeer vreemdaardig en zonder chlorophyle en met wortels in de vorm van een vogelnestje.

Eng, diep en geheimzinnig....

De Gorges de Galamus: de Agly rivier doorstroomt deze rotsengte en is gevoed door talrijke bronnen en warmwater uitvloeingen (soms 27° warm) die ontdekt over gans zijn loop. Een overvloedige bron (150L/sec) waarborgt het verbruik van drinkwater van het dorp Saint-Paul-de-Fenouillet.
De "Gorges de Galamus" is een beschermde natuurlijke rotskloof die meer dan èèn verrassing opbrengt. Op het einde van deze kloof aan de zuidkant van het departement heeft u een fantastische blik op de "Canigou" de hoogste top van de oostelijke pyreneën (2780m). Het doorrijden met de wagen van de "gorges" is mogelijk het ganse jaar maar deze wondermooie plek wordt zeer veel bezocht, vooral tijdens de zomermaanden. De zeer enge kloof (1.500 km lang) brengt nu en dan wel eens een paar verkeersproblemen mede. Daardoor wordt in de maanden juli en augustus het verkeer door verkeerslichten geregeld.
Het beste is de "Gorges de Galamus" te voet te doorkruisen en de meest moedigen kunnen zich vernoegen met de ganse "voettocht" uit te voeren (GR36). Men doet er ook aan canyonning.
Deze aktiviteit start langs de kant van Cubières sur Cinoble vanop de parking de "L'Oule".

Een pelgrimsoord

L'Ermitage van St. Antoine de Galamus:
Dit kluizenaarsnest bestaat sinds de
VIIe eeuw. In den beginne, slecht een simpele grot met een bron, vandaag is er een kapel uitgehakt in de rotskloof. Talrijke "geneverbesstruiken de Phénicie" van méér dan 500 jaar klemmen zich vast aan de rotswand die de stenen uitgehouwen trap overbruggen en die u naar de binnenkoer leiden van het oord. De kapel werd opgericht na het mirakuleus verschijnsel in 1782 wanneer talrijke bewoners van St. Paul de Fenouillet gered werden van een "suette epidemie" door de bescherming van St. Antonius(een soort van gangreen en erge transpiratie).
Sindsdien groeit er temidden van de rotsen een "plataan" practisch zonder enig water. Hij is nu reusachtig groot en schenkt zijn schaduw aan de zeer vele bezoekers tijdens de hete zomerdagen.
Deze plaats werd nadien heringericht door de fransiskeinen in de XVde eeuw. Toen werd het een pelgrimsoord tijdens de periode van Pasen.
Het werd ook gebruikt voor het draaien van enkele gekende films

Les sites conseillés par l'Hôtel le Chatelet
- http://www.descente-canyon.com/canyoning.php/202-231-Galamus.html
- http://fr.wikipedia.org/wiki/Gorges_de_Galamus
- http://www.st-paul66.com/gorges.html
- http://www.aolr.fr
- http://cal64.club.fr/html/d1230.htm